සුගීෂ්වර සේනාධීර විසිනි

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ (ශ්‍රීලනිප) නිර්මාතෘවරුන්ගෙන් අයෙකු වන ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතාගේ අභාව සංවත්සරය ශ්‍රී ලංකාව සිහිපත් කරන මොහොතක, එතුමා ස්ථාපිත කිරීමට දායක වූ එම පක්ෂය පෙර නොවූ විරූ ආයතනික අර්බුදයකට මුහුණ දී සිටී. එතුමාගේ දේශපාලන උරුමය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ වර්තමාන ඉරණම පිළිබඳව විමසා බැලීමට මීට වඩා උචිත හෝ සංවේදී මොහොතක් තවත් නොමැති තරම්ය.

1967 නොවැම්බර් 7 වන දින අභාවප්‍රාප්ත වූ දොන් අල්වින් රාජපක්ෂ මහතාගේ අනුස්මරණ දිනය, ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහසින් පසු දේශපාලන ඉතිහාසයට සුවිශේෂී දායකත්වයක් ලබා දුන් දේශපාලන චරිතයක් සිහිපත් කිරීමට අවස්ථාවක් සලසා දෙයි.

ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතාගේ දේශපාලන ඉතිහාසය, විශේෂයෙන්ම එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා සමඟ පැවති සබඳතාවය සහ 1951 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවීම සම්බන්ධයෙන් සිහිපත් කෙරේ. බණ්ඩාරනායක මහතා සමඟ එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉවත් වී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවීමට දායක වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් නව දෙනා අතර එතුමා ද විය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ආරම්භක සාමාජිකයින් 44 දෙනා අතරින් අයෙකු වූ ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතා, පක්ෂයේ දේශපාලන පදනම ගොඩනැගීමට දායක වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් නව දෙනාගෙන් කෙනෙකි. බෙලිඅත්ත ආසනය නියෝජනය කළ එතුමා, පාර්ලිමේන්තු මෙන්ම අමාත්‍ය මට්ටමේ තනතුරු කිහිපයක් ද හොබවා ඇත.

'රුහුණේ සිංහයා' යන විරුදාවලිය ලත් එතුමාගේ වැඩිමහල් සොහොයුරු ඩී. එම්. රාජපක්ෂ මහතාගේ අභාවයෙන් පසුව, ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතා දේශපාලනයට පිවිසියේය. විශේෂයෙන්ම දකුණු දිග හම්බන්තොට කලාපයේ ග්‍රාමීය ජනතාවගේ දේශපාලන අභිලාෂයන් නියෝජනය කිරීමේ වගකීම එතුමාට තම සොහොයුරාගෙන් උරුම විය. එතුමාගේ දේශපාලන ගමන, එකල පැවති දේශපාලන ක්‍රමයට අභියෝග කළ සහ සාමාන්‍ය ග්‍රාමීය ප්‍රජාවන්ට වැඩි නියෝජනයක් ලබා දීමට උත්සාහ කළ නව දේශපාලන ව්‍යාපාරයක මතුවීම හා බැඳී පැවතුණි.

එතුමාගේ දායකත්වය හුදෙක් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකුට හෝ දේශපාලන චරිතයකට පමණක් සීමා නොවීය. දශක ගණනාවක් පුරා රටේ දේශපාලන භූ දර්ශනය හැඩගැස්වූ දේශපාලන විකල්පයක් ස්ථාපිත කිරීමට දායක වූ පරම්පරාවකට එතුමා අයත් විය.

කෙසේ වෙතත්, එතුමාගේ අනුස්මරණ දිනය සමරන මොහොතේ, එතුමාගේ දේශපාලන උරුමය හා බැඳුණු පක්ෂය අතිශය අසීරු තත්වයකට මුහුණ දී සිටී.

ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතාගේ දේශපාලන අනන්‍යතාවය ග්‍රාමීය සංවර්ධනය, කෘෂිකර්මාන්තය සහ සාමාන්‍ය ජන දේශපාලන උරුමයක් තක්සේරු කළ යුත්තේ එහි නිර්මාතෘවරුන්ගේ දායකත්වය මෙන්ම, එම උරුමය භාර ගන්නා අයගේ හැසිරීම් රටාව ද සැලකිල්ලට ගනිමිනි.

මෙවර ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ අනුස්මරණ දිනය යෙදී ඇති මොහොත විශේෂයෙන්ම උත්ප්‍රාසාත්මක ය. නොවැම්බර් 6 වැනිදා, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ (ශ්‍රීලනිප) විවිධ කණ්ඩායම්වල නියෝජිතයින් වෙත මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව දැනුම් දුන්නේ, පවතින තත්ත්වය යටතේ එම පක්ෂය තවදුරටත් නිල වශයෙන් පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂයක් ලෙස සැලකිය නොහැකි බවයි. පක්ෂය තුළ නිසි අභ්‍යන්තර මැතිවරණයක් පැවැත්වීම ඇතුළු අවශ්‍ය සුදුසුකම් සපුරාලන ලෙසත්, පිළිගැනීම නැවත ලබා ගැනීම සඳහා නව අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කරන ලෙසත් එම කණ්ඩායම්වලට උපදෙස් දෙන ලදී.

එක් කලෙක ශ්‍රී ලංකා දේශපාලනය තුළ ප්‍රබල බලපෑමක් එල්ල කළ, එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක, ලොව පළමු කාන්තා අගමැතිනිය වූ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග, මහින්ද රාජපක්ෂ, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සහ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වැනි ජාතික නායකයින් රැසක් බිහි කළ පක්ෂයකට, මෙම සිදුවීම බරපතල ආයතනික පසුබෑමකි.

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය තුළ පැවති නායකත්ව ආරවුල්, බලය ලබා ගැනීම සඳහා වූ අභ්‍යන්තර ගැටුම් සහ දිගුකාලීන සංවිධානාත්මක බෙදීම් හේතුවෙන් පක්ෂය අද පවතින තත්ත්වයට පත්ව ඇත. යම් කලෙක ඉතා ප්‍රබල දේශපාලන සංවිධානයක්ව පැවති මෙම පක්ෂය, අද වන විට එහි ආයතනික අනන්‍යතාව පිළිබඳවම ප්‍රශ්න මතු වන තත්ත්වයකට පත්ව තිබේ.

මෙහි යම් අපහසුදායක ඓතිහාසික උත්ප්‍රාසයක් ද ගැබ්ව ඇත. නව ජාතික දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැගීමට අරමුණු කළ දේශපාලන නායකයින් පිරිසක් විසින් පිහිටුවන ලද පක්ෂයක්, අද වන විට තම සංවිධානාත්මක එකමුතුකම පවත්වා ගැනීමට පවා අරගල කරමින් සිටී.

වර්තමාන තත්ත්වය පිළිබඳව ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ මහතා කුමක් සිතනු ඇත්දැයි අපට කිව නොහැක. නමුත් ඔහුගේ අනුස්මරණ දිනය නිමිත්තෙන් හෝ, වර්තමාන ශ්‍රීලනිප නායකත්වය විසින් පක්ෂය ආරම්භ කළ මුල් පරම්පරාව හා බැඳුණු මූලධර්ම, දේශපාලන විනය සහ මහජන වගකීම් පිළිබඳව නැවත සිතා බැලීම වැදගත් වේ.

බණ්ඩාරනායක, ඩී. ඒ. රාජපක්ෂ හෝ වෙනත් ආරම්භක සාමාජිකයින් පිළිබඳ මතකයන් පමණක් ආවර්ජනය කරමින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට ඉදිරියට යා නොහැක. එසේම, අතීතයේ ලබා ගත් ජයග්‍රහණ පමණක් පදනම් කරගෙන සාම්ප්‍රදායික ආධාරකරුවන්ගේ පක්ෂපාතීත්වය තවදුරටත් බලාපොරොත්තු විය නොහැක.

දේශපාලන පක්ෂ නිරන්තරයෙන් අලුත් විය යුතුය; අභ්‍යන්තර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගරු කළ යුතුය; විශ්වසනීය නායකත්ව මැතිවරණ පැවැත්විය යුතුය; සහ වර්තමාන ජාතික අභියෝගවලට විසඳුම් ලබා දිය හැකි ප්‍රතිපත්ති ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

ප සංවත්සරයක් යනු මල් වඩම් තැබීම, කතා පැවැත්වීම සහ අතීතයේ ලැබූ ජයග්‍රහණ සිහිපත් කිරීම වැනි චාරිත්‍රානුකූල කටයුතු පමණක්ම විය යුතු නැත. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය (ශ්‍රීලනිප) සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මෙම නොවැම්බර් 7 වැනිදා යනු ආත්මාවලෝකනයක යෙදිය යුතු අවස්ථාවකි.

මෙම පක්ෂයේ නිර්මාතෘවරුන් දේශපාලන ආයතනයක් ගොඩනැගීමට දායක විය.

එය ආරක්ෂා කරන්නේද, ප්‍රතිසංස්කරණය කරන්නේද, එසේත් නැතිනම් ඉතිහාසයට එක්වී මැකී යාමට ඉඩ හරින්නේ ද යන්න තීරණය කිරීම ඔවුන්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයින් සතු වගකීමකි.

මෙම ලිපියේ කතුවරයා මාධ්‍යවේදියෙකු, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු සහ මාධ්‍ය වෘත්තිකයෙකු වන අතර, ඔහුට මහජන සන්නිවේදනය සහ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය සබඳතා පිළිබඳ පළපුරුද්දක් ඇත.

උපුටා ගැනීම - The Morning (09/11/2026 ) ඉංග්‍රීසි පුවත්පතෙනි - සිංහල පරිවර්තනය

මෙම තීරයේ පළවන අදහස් සහ මතයන් ලේඛකයා ගේ පමණක් අයත් වන අතර, ඒවා මෙම ප්‍රකාශනයේ ස්ථාවරය නියෝජනය කරන්නේ යැයි අදහස් නොකෙරේ.