කවිකාර මඩුව

අතිරයි ජීවිතය හරි හිරිමල් වියේ උඹ කැන්දන් ආව දිනේ... සිහි වෙනවා සත්තයි මගේ රත්තරනේ... තනිකම මැකුනේ ඔබ හින්දයි දිවි ගමනේ... පණ නල ගැහෙන තුරු ඉදපන් ස

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

අවරගිර  සවන් ළඟ රාත්‍රිය සීතලෙන් ගොළු වෙලා පවන් රැලි හමා ගිය දුරින් අද නැවතිලා නුවන් අග රැදුණ බිංදුවක පිණි මුසුවෙලා ලවන් මුදු හඩක් පිට සඳෙලි මධු

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

අඹ ගහට මතක දුක මධුභාෂිනී ජයසුන්දර අම්මා ගිය දා ඉඳන්මයි මේ ඉවරයක් නෑ තව ඇඬිල්ල හවස් වෙනකොට ගොඩක් පාළුයි බලන්නෙම තාමත් කඩුල්ල තාත්තත් අද හෙට ද දන්නෑ ප

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

මිනිස්සු...!? මා හිසට වහලක් නැතිවත් තනා දුන්නෙමි මැදුරක්  අනෝරා වැසි මුවාවට ගියවිට බිතක්කන වෙත දිනක් වසා දොර ඉක්මණින් යන ලෙස කීහ මට               

වැඩි විස්තර

කවි මඩුව (කවි කිවිඳියනගේ නවාතැන් පොළ)

පොකුරක්ව පූදින්න සීත දුරුත්තේ පිණි මල් ඇහිදින ගීත ගයන පැණි කුරුලු සභාවක ඈත දිගන්තේ පාවී නොපෙනෙන පාට කොහෙද කෝ විමසනවා නව පැතුමන් තරු වල අලවාගෙන වලාක

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

…සුනාමි.. සොඳුරු අහසට කඳුළු සළු පිළි පළදවා වියරු රළ පෙළ මිහිමවුන් කුස වැනසුවා අඳුරු දවසක සුසුම් රැලි දැක සඳ පවා මිතුරු මුහුදට සාප කෙරුවලු තරු නිවා.

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

රාමුකළ ජීවිතය ....🌹 මද අඳුර මැද පෑල අහසත් ඉකිබිඳිද්දී  දස අතින්. රිදී ඉරකින් ඇන්ද  රේඛා, හඬා වැටුනා මහ හඬින්. රුදුරු මේඝය නිමක් නැතුවම හඹා පසු පස 

වැඩි විස්තර

කවිකාර මඩුව

නොනිමි ගීතය දේ දුන්නෙ හැම පාට පහන් වී වැටෙන විට. සබකෝල නෙත් විවර කර දෙපස බලන විට. සුදු සේල දස අතර පැතිරිලා ලෙලෙන විට. පායන්නෙ  හිරු කිරණ ඝන වලා නැ

වැඩි විස්තර